Podejście porównawcze · rozdz. 5.3

Porównanie parami

Każdy obiekt porównawczy konfrontowany jest z przedmiotem wyceny. Dla każdego atrybutu podajesz korektę cząstkową (procentową lub kwotową) — o ile zmieniłaby się cena obiektu porównawczego, gdyby jego atrybut miał miarę jak u przedmiotu wyceny. Suma korekt daje wartość pośrednią dla pary; wynik to średnia lub przedział z tych wartości.

1

Atrybuty porównawcze

i Standard · rozdz. 5.1 Atrybuty generalne są zawsze istotne: marka, model, wyposażenie, wiek efektywny, stan techniczny, pozostały okres użytkowania, podstawowy parametr nominalny. Atrybuty szczególne zależą od rodzaju obiektu. Praktycznie liczba atrybutów do porównania nie powinna przekraczać 5–7. i Standard · rozdz. 5.1 Korekty cząstkowe szacuje się najczęściej procentowo lub rzadziej kwotowo. zalecane 5–7 atrybutów (rozdz. 5.1)
Lp.Nazwa atrybutuTyp korekty
2

Obiekty przyjęte do porównania

i Standard · rozdz. 5.3 Dla każdego atrybutu ocenia się, o ile zmieniłaby się wartość obiektu wziętego do porównania (o znanych parametrach atrybutów i znanej cenie), gdyby jego rozważany atrybut miał miarę taką, jaką ma atrybut wycenianego środka. Suma korekt cząstkowych daje korektę całkowitą K_C = Σ(k_A + k_B + …). korekty cząstkowe k dla każdego atrybutu
3

Wartości pośrednie i wynik

i Standard · rozdz. 5.3 Wartość końcową określa się np. jako średnią ze wszystkich wartości pośrednich otrzymanych przez porównanie w parach albo jako przedział wartości, którego granicami są skrajne wartości pośrednie.
Para (obiekt porównawczy)CenaΣ korektWartość pośrednia

Standard (5.3): wartość końcową ustala się np. jako średnią z wartości pośrednich albo jako przedział, którego granicami są skrajne wartości pośrednie. Mediana podana pomocniczo.