Podejście porównawcze · rozdz. 5.4

Porównanie bezpośrednie

Wartość bazową (średnią wartość rynkową zestandaryzowanego reprezentanta) odczytujesz z notowań dla rocznika przedmiotu wyceny, a następnie korygujesz ją o różnice miar atrybutów. Wartość bazowa plus suma korekt daje indywidualną wartość rynkową.

1

Notowania wartości bazowych

i Standard · rozdz. 5.4 Metoda wymaga profesjonalnie sporządzonych notowań średnich wartości rynkowych (wartości bazowych) zestandaryzowanych reprezentantów danego producenta i typu. Wartość bazowa reprezentanta oraz suma korekt z tytułu różnic miar atrybutów dają indywidualną wartość rynkową przedmiotu wyceny. i Standard · rozdz. 5.4 Zapisy wartości bazowych sporządza się w funkcji roku produkcji (wieku); notowania dają dodatkowo znajomość podstawowych parametrów nominalnych wielkości użytkowych i zestandaryzowanego przebiegu, np. w mtg.
Lp.Rok prod.Wartość bazowa [PLN] Przebieg std [mtg]Parametr nom.
2

Przedmiot wyceny i korekty

i Standard · rozdz. 5.4 Krok 2: liczbowe wyrażenie różnic miar atrybutów zestandaryzowanego reprezentanta i przedmiotu wyceny. Krok 3: przypisanie różnicom miar odpowiednich korekt. Suma korekt modyfikuje wartość bazową. i Standard · rozdz. 5.1 Korekty szacuje się najczęściej procentowo lub rzadziej kwotowo.
Lp.AtrybutMiara reprezentanta Miara przedmiotuKorekta kTyp
3

Wynik

i Standard · rozdz. 5.4 Wartość średnia zestandaryzowanego reprezentanta (wartość bazowa) oraz suma korekt dają indywidualną wartość rynkową przedmiotu wyceny.
AtrybutReprezentant → przedmiotKorekta